Αργυρότοπος: μια αγροτική διαδρομή γίνεται οικογενειακός θρύλος
Ιστορίες & τεκμήρια
Αργυρότοπος: μια αγροτική διαδρομή γίνεται οικογενειακός θρύλος
Παιδική μνήμη και τοπικός θρύλος
Η Πολυξένη Αθανασίου αφηγήθηκε το 2021 ένα περιστατικό από τα παιδικά της χρόνια στον Αργυρότοπο. Μετά το σχολείο, εκείνη και μια φίλη της ανέλαβαν να μεταφέρουν φαγητό και νερό στον πατέρα της, που εργαζόταν στον ελαιώνα πέρα από το ποτάμι. Η ανάμνηση διασώζει συγκεκριμένα αντικείμενα: ξύλινο σκεύος φαγητού, αγορασμένο από πλανόδιους Μετσοβίτες, και υφαντή τορβά. Η μεταφορά εφοδίων έφερνε έτσι τα παιδιά μέσα στην καθημερινή αγροτική εργασία.
Στη διαδρομή τοποθετεί την τρομακτική συνάντηση με ένα ασυνήθιστο φίδι. Ακολουθεί η διήγηση του πατέρα της για τη Σοφίζα και μια παλιά εκκλησία. Το επεισόδιο παρουσιάζεται ως παιδική ανάμνηση και τοπικός θρύλος: μας δείχνει πώς ένας τόπος συνδέεται με φόβους, οικογενειακές εξηγήσεις και προφορική παράδοση, χωρίς να πιστοποιεί την ύπαρξη του περιγραφόμενου πλάσματος ή του ναού.
Ακριβής εντοπισμός
Ενότητα «Η ιστορία του φιδιού της Σοφίζας», 00:00:00–00:13:17.
Πολυξένη Αθανασίου
Μελετήθηκε η δημοσιευμένη απομαγνητοφώνηση.
Στο αρχείο της μαρτυρίας ↗