Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πέρδικα — Αρπίτσα

Τόποι & μικροϊστορίες

Πέρδικα — Αρπίτσα

Η παλαιότερη ονομασία της Πέρδικας είναι Αρπίτσα. Ο Πανδέκτης καταγράφει τη μετονομασία την 1η Απριλίου 1927, παραπέμποντας στο ΦΕΚ 76/1927. Η σημερινή Δημοτική Ενότητα Πέρδικας του Δήμου Ηγουμενίτσας περιλαμβάνει επίσης τον Αρίλλα, τη Βουνίστρα και το Καραβοστάσι. Στο παλιό κοινοτικό κατάστημα στεγάζεται από τον Ιούλιο του 2000 το Λαογραφικό Μουσείο. Η συλλογή του επιτρέπει να παρουσιαστούν διαφορετικές πλευρές της εργασίας: γεωργία, κτηνοτροφία, υφαντική, ξυλοκοπή και ξυλουργική. Περιλαμβάνει ακόμη ενδυμασίες, οικιακά σκεύη, παλιά νομίσματα και πολεμικά αντικείμενα. Η συνύπαρξη αυτών των κατηγοριών μάς βοηθά να αντιμετωπίσουμε το χωριό ως τόπο πολλών δραστηριοτήτων, χωρίς να αποδώσουμε ένα επάγγελμα ή μια ενδυμασία σε όλους τους κατοίκους. Στην πολιτιστική τοπογραφία ανήκει και το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου, το οποίο ο δημοτικός οδηγός χρονολογεί στο 1811. Ο ίδιος οδηγός καταγράφει την τοπική παράδοση για εύρεση της εικόνας σε ελιά, δίπλα στη θέση του ιερού. Η αφήγηση αυτή παρουσιάζεται ως θρησκευτική παράδοση. Η ιστορία της κοινότητας και οι αλλαγές του πληθυσμού της χρειάζονται επιπλέον χρονολογημένες πηγές, πέρα από μνημεία και τοπωνύμια.

Έλεγχος · 1 Νοεμβρίου 2026

Πέρδικα: ονομασία, επαγγέλματα και λαογραφική συλλογή

Η παλαιότερη ονομασία της Πέρδικας είναι Αρπίτσα. Ο Πανδέκτης καταγράφει τη μετονομασία την 1η Απριλίου 1927, παραπέμποντας στο ΦΕΚ 76/1927. Η σημερινή Δημοτική Ενότητα Πέρδικας του Δήμου Ηγουμενίτσας περιλαμβάνει επίσης τον Αρίλλα, τη Βουνίστρα και το Καραβοστάσι.

Στο παλιό κοινοτικό κατάστημα στεγάζεται από τον Ιούλιο του 2000 το Λαογραφικό Μουσείο. Η συλλογή του επιτρέπει να παρουσιαστούν διαφορετικές πλευρές της εργασίας: γεωργία, κτηνοτροφία, υφαντική, ξυλοκοπή και ξυλουργική. Περιλαμβάνει ακόμη ενδυμασίες, οικιακά σκεύη, παλιά νομίσματα και πολεμικά αντικείμενα. Η συνύπαρξη αυτών των κατηγοριών μάς βοηθά να αντιμετωπίσουμε το χωριό ως τόπο πολλών δραστηριοτήτων, χωρίς να αποδώσουμε ένα επάγγελμα ή μια ενδυμασία σε όλους τους κατοίκους.

Στην πολιτιστική τοπογραφία ανήκει και το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου, το οποίο ο δημοτικός οδηγός χρονολογεί στο 1811. Ο ίδιος οδηγός καταγράφει την τοπική παράδοση για εύρεση της εικόνας σε ελιά, δίπλα στη θέση του ιερού. Η αφήγηση αυτή παρουσιάζεται ως θρησκευτική παράδοση. Η ιστορία της κοινότητας και οι αλλαγές του πληθυσμού της χρειάζονται επιπλέον χρονολογημένες πηγές, πέρα από μνημεία και τοπωνύμια.

Ονομασίες μέσα στον χρόνο

  • Αρπίτσα
Διοικητική αναφορά
Θεσπρωτίας · Ηγουμενίτσας · Πέρδικας
Έλεγχος

Γλωσσικά τεκμήρια και εποχή

Αλβανική και κουτσοβλάχικη σε επίπεδο χωριού· δεν συνεπάγεται ατομική διγλωσσία ή σημερινή χρήση.

1946–1947

Τόμος Α σ.159

Ιστορίες που συνδέονται με τον τόπο

Αναφορά περιεχομένου στο Blogger

Αναζήτηση στο αρχείο

Αναζητήστε στα κείμενα, στους τόπους και στις πηγές.